Τρίτη, 1 Μαρτίου 2011

Την τυχη μου την κλουβια

Αυτή η έμφυτη μαλάκυνση όσων γράφουν στο ίντερνετ (άρα ανήκω και εγώ σε αυτούς, ε?) δεν παύει να με εκπλήσσει (δεν ανήκω, εγώ έχω την πιο όμορφη γάτα του κόσμου).
Γιατί όταν ένα απελπισμένο κοριτσάκι ψάχνει τρόπους να κάνει λιγότερο επώδυνη και συντομότερη τη 'raining blood' φάση του μήνα που του σφάζει τη μέση, την κοιλιά και τα νεύρα, είναι απλώς σκληρό να χρειάζεται να βλέπει τι γράφει η κάθε καθυστερημένη που δεν έχει άλλη δουλειά εκτός απ' το να δοκιμάζει ματζούνια και χορταράκια για να δει τι κάνουν.
Να πω βέβαια ότι η απελπισία μου κάθε φορά είναι τέτοια που κάθε μήνα ξαναψάχνω μάταια τρόπους να γλιτώσω από την εκδίκηση της αιμοβόρας μητέρας φύσης. Και πέφτω σε σελίδες με 894 είδη τσαγιών και βοτάνων (κινέζικων και μη) τα οποία έχουν αποτέλεσμα σε 6, 8 ή δεν-ξέρω-και-γω-πόσους μήνες. Το ένα βότανο δεν κάνει για όσους έχουν πρόβλημα στην καρδιά, το άλλο είναι για την εμμηνόπαυση κλπ. On top of that, προτεινόμενη λύση είναι και ο βελονισμός, για όνομα της γάτας μου δηλαδή! Σε πόσο βαθύ τέλμα είναι βυθισμένο το αργοκίνητο μυαλό σου χρυσή μου?
Το μόνο καλό σήμερα ανάμεσα σε κράμπες και νοητικά στερημένες πωλήτριες σάντουϊτς είναι ότι έφερα σχολείο το μωβ χαριτωμένο θυμιατό που αγόρασα χθες. Έκανε θραύση πιστεύω. Όλα τα χει το χρώμα, την τσαχπινιά, τη λειτουργικότητα... Είναι πλέον όχι απλό τασάκι, είναι ένα μέσο να προστετεύω το όμορφο γκρίζο της πόλης μας! Όταν έχει μέσα στάχτες μπορεί κανείς να το κλείσει (είναι και κλιματιζόμενο, έχει τρυπίτσες πανω) και να ψάξει για το πλησιέστερο παρτέρι/γλάστρα/παντός είδους φυτό και να αδειάσει εκεί το περιεχόμενο του θυμιατού!
Ας ενωθούμε όλοι μαζί για μια γκρίζα πόλη, μια πόλη για μας!
Φιλάκια παντού, απανταχού ανοικολόγοι!
ΓΑΤΑ ΜΟΥ ΟΜΟΡΦΗ.